Η διάκριση ανάμεσα στην οικονομική αλήθεια και το φόβο είναι το κλειδί για τη διεύρυνση της ΕΕ

Το The Parliament δημοσίευσε άρθρο γνώμης με τίτλο «Ο διαχωρισμός της οικονομικής πραγματικότητας από το φόβο είναι κρίσιμος για τη διεύρυνση της ΕΕ», το οποίο συνυπογράφουν ο Δρ. Ιωάννης Αρμακόλας (Επικεφαλής του Προγράμματος Νοτιοανατολικής Ευρώπης – ΕΛΙΑΜΕΠ και Διευθυντής της πρωτοβουλίας think nea – New Narratives of EU Integration) και ο Ιωάννης Αλεξανδρής (Ερευνητής, Πρόγραμμα Νοτιοανατολικής Ευρώπης – ΕΛΙΑΜΕΠ και Επιστημονικός Συνεργάτης της πρωτοβουλίας think nea – New Narratives of EU Integration). Το άρθρο εκπονήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας think nea – New Narratives of EU Integration, που υποστηρίζεται από το Open Society Foundations – Western Balkans.

Αντλώντας στοιχεία από την πρόσφατη μελέτη της πρωτοβουλίας με τίτλο «Η άνοδος των ριζοσπαστικών δεξιών και ευρωσκεπτικιστικών πολιτικών δυνάμεων και ο αντίκτυπος στην πολιτική διεύρυνσης της ΕΕ», που υπογράφει ο Ιωάννης Αλεξανδρής, καθώς και από την πολιτική ανάλυση «Από τους φόβους για τη μετανάστευση στις χαμένες ευκαιρίες: Το κόστος της πολιτικοποίησης της διεύρυνσης της ΕΕ», που συνυπογράφουν οι Δρ. Ιωάννης Αρμακόλας και Ιωάννης Αλεξανδρής, το άρθρο αναδεικνύει πώς η νέα πρόταση προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ύψους 2 τρισεκατομμυρίων ευρώ, επανατοποθετεί τη διεύρυνση ως «στρατηγική επένδυση για τη σταθερότητα και την ευημερία της Ευρώπης», προβλέποντας 200 δισ. ευρώ για τις υποψήφιες χώρες και ειδική χρηματοδότηση 100 δισ. ευρώ για την Ουκρανία. Οι προηγούμενες διευρύνσεις απέδειξαν ότι τα κόστη μπορούν να διαχειριστούν μέσα από μεταβατικά εργαλεία και σταδιακή ένταξη, χωρίς να αποσταθεροποιηθούν τα δημόσια οικονομικά της ΕΕ, μια διαπίστωση που επιβεβαιώνεται και από πρόσφατες μελέτες, οι οποίες εκτιμούν ότι ακόμη και μια πλήρους κλίμακας διεύρυνση θα αύξανε ελάχιστα τον προϋπολογισμό της Ένωσης. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι οι φόβοι για δημοσιονομική επιβάρυνση είναι υπερβολικοί και εργαλειοποιούνται πολιτικά. Η διεύρυνση δεν είναι βάρος αλλά μοχλός ανάπτυξης, διευρύνοντας την ενιαία αγορά, ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα και θωρακίζοντας τις αλυσίδες εφοδιασμού. Το πραγματικό ερώτημα, καταλήγουν, δεν είναι αν η Ευρώπη αντέχει τη διεύρυνση, αλλά αν αντέχει την αναβολή της.

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο στο The Parliament εδώ.