Γιατί η ΕΕ πρέπει να αξιοποιήσει το δυναμικό των Δυτικών Βαλκανίων για τη στρατηγική της αυτονομία

Η Frauke Seebass (Ερευνήτρια, Πρόγραμμα Νοτιοανατολικής Ευρώπης – ELIAMEP & think nea – New Narratives of EU Integration) υπογράφει το επίκαιρο άρθρο με τίτλο «Γιατί η ΕΕ πρέπει να αξιοποιήσει το δυναμικό των Δυτικών Βαλκανίων για τη στρατηγική της αυτονομία», το οποίο δημοσιεύτηκε στο Table Briefings. Το άρθρο βασίζεται στην έκθεση του think nea «Europe’s Overlooked Allies: Why the Western Balkans Matter for EU Defence Readiness». H πρωτοβουλία του ΕΛΙΑΜΕΠ, think nea – New Narratives of EU Integration, υποστηρίζεται από το OSF-WB.

Το άρθρο υποστηρίζει ότι τα Δυτικά Βαλκάνια αποτελούν έναν υποτιμημένο αλλά στρατηγικά κρίσιμο εταίρο για τη φιλοδοξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιτύχει αμυντική ετοιμότητα και στρατηγική αυτονομία έως το 2030. Επισημαίνει ότι η Αλβανία, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το Κόσοβο, το Μαυροβούνιο, η Βόρεια Μακεδονία και η Σερβία έχουν εξελιχθεί από αποδέκτες βοήθειας σε ενεργούς συντελεστές της ευρωπαϊκής και διατλαντικής ασφάλειας—μέσω αμυντικών δαπανών, παραγωγικών δυνατοτήτων στον αμυντικό τομέα, γεωγραφικών πλεονεκτημάτων και υποστήριξης προς την Ουκρανία και διεθνείς αποστολές. Βασιζόμενο στα ευρήματα της μελέτης του think nea, το άρθρο αναδεικνύει το δυναμικό της περιοχής στους τομείς των πυρομαχικών, των τεθωρακισμένων οχημάτων, των drones και της εφοδιαστικής αλυσίδας, καθώς και τους στρατηγικούς διαδρόμους μεταφορών. Καλεί, επίσης, σε βαθύτερη ενσωμάτωση των υπό ένταξη χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στις αμυντικές πρωτοβουλίες της ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι η συνεισφορά τους θα πρέπει να λειτουργήσει ως κίνητρο για την επιτάχυνση των διαδικασιών διεύρυνσης, υπό την προϋπόθεση της ευθυγράμμισης με την Κοινή Εξωτερική και Ασφαλείας Πολιτική της ΕΕ και της προόδου στους τομείς του κράτους δικαίου. Ο ρόλος της Γερμανίας επισημαίνεται ως καθοριστικός στη διαμόρφωση αυτής της στροφής. Το άρθρο καταλήγει ότι η ενσωμάτωση των Δυτικών Βαλκανίων στα αμυντικά πλαίσια της ΕΕ θα ενίσχυε την ευρωπαϊκή ανθεκτικότητα, τις αλυσίδες εφοδιασμού, την στρατιωτική κινητικότητα και τη γεωπολιτική αυτονομία—ενώ ταυτόχρονα θα προωθούσε βαθύτερη πολιτική ολοκλήρωση και σταθερότητα σε ολόκληρη την ήπειρο.

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο (στα Γερμανικά) εδώ.