Οι σχέσεις Τουρκίας–Ιράν χαρακτηρίζονται γενικά ως μια «διαχειριζόμενη αντιπαλότητα». Μετά την επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023 και τον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα, η περιοχή εισήλθε σε μια νέα εποχή κλιμακούμενων συγκρούσεων και το δίκτυο αντιπροσώπων του Ιράν αποδυναμώθηκε σημαντικά. Τον Φεβρουάριο του 2026, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εξαπέλυσαν πόλεμο κατά του Ιράν, γεγονός που οδήγησε με τη σειρά του σε ιρανικές επιθέσεις εναντίον των χωρών του Κόλπου. Η νέα εποχή συγκρούσεων εξελίχθηκε πλέον σε εποχή πολέμου. Η παρούσα εργασία εξετάζει τις πιέσεις για αλλαγή που προέρχονται τόσο από το παγκόσμιο όσο και από το περιφερειακό επίπεδο πάνω σε αυτή τη διαχειριζόμενη αντιπαλότητα. Για τον σκοπό αυτό, το άρθρο αρχικά χαρτογραφεί τις διαφορετικές διαστάσεις των διμερών σχέσεων, επισημαίνοντας τόσο τα ανθεκτικά όσο και τα προβληματικά στοιχεία τους. Στη συνέχεια, εξετάζει τις εξελίξεις των τελευταίων δύο ετών σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο και τον τρόπο με τον οποίο αυτές επηρέασαν τόσο τις διμερείς σχέσεις όσο και τη θέση των δύο χωρών στις περιφέρειές τους — κυρίως στη Μέση Ανατολή, αλλά και στον Νότιο Καύκασο. Τέλος, η εργασία αξιολογεί τις δυνατότητες και τα όρια της διαχειριζόμενης αντιπαλότητας και της τουρκικής κρατικής στρατηγικής, εντοπίζοντας τις δοκιμασίες που αναμένονται υπό συνθήκες πολέμου και κατά την μεταπολεμική περίοδο. Η οικονομική κρατική στρατηγική της Τουρκίας έναντι του Ιράν, καθώς και η εντεινόμενη γεωπολιτική αντιπαλότητα, αναδεικνύουν τις συνθήκες υπό τις οποίες τα γεωοικονομικά και διπλωματικά εργαλεία μιας μεσαίας δύναμης φθάνουν στα όριά τους, αποδεικνύοντας ότι η οικονομική πολιτική μιας μεσαίας δύναμης λειτουργεί εντός, και όχι εκτός, των δομών που καθορίζονται από την παγκόσμια πολιτική και τις περιφερειακές δυναμικές ασφάλειας.
Το Κείμενο Εργασίας υπογράφει η Derya Göçer, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής.
Διαβάστε το εδώ (στα Αγγλικά).
Αναλυτές
