Και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα ατόφια? Μπορεί και πρέπει η τεχνολογική βάση της αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας να επωφεληθεί από τον επανεξοπλισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Από τότε που αποβατικά πλοία, κατασκευασμένα σε τουρκικά ναυπηγεία με σκοπό να καταστήσουν δυνατή την εισβολή στην Κύπρο, έφτασαν στις καθορισμένες τους ακτές στις 20 Ιουλίου 1974, η τουρκική αμυντική τεχνολογική βιομηχανική βάση (TDTIB) ακολουθεί ένα διακυμαινόμενο μοτίβο ανάπτυξης.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως σήμερα, η TDTIB έχει αναπτυχθεί με σκοπό να επιτρέψει στην Τουρκία να ασκήσει στρατηγική αυτονομία. Η ίδια η άσκηση αυτής της στρατηγικής αυτονομίας έχει προκαλέσει επανειλημμένα ρήξεις με τους δυτικούς συμμάχους της Τουρκίας. Με τη σειρά τους, οι ρήξεις αυτές έχουν διαταράξει τις βιομηχανικές συνεργασίες από τις οποίες εξαρτάται η TDTIB.

Αυτό το μοτίβο βρίσκεται σήμερα σε ιστορικά υψηλά επίπεδα με τη γκάμα προϊόντων της TDTIB, η οποία περιλαμβάνει εξελιγμένους δρόνους και πολεμικά πλοία που χρησιμοποιούνται από την Τουρκία για την υποστήριξη μιας επιθετικής πρόκλησης των ευρωπαϊκών συμφερόντων, και, κυρίως, με τη συνολική αμφισβήτηση των δικαιωμάτων της Ελλάδας, τα οποία κατοχυρώνονται σαφώς από την UNCLOS, όσον αφορά την αποκλειστική οικονομική ζώνη και εγκατάσταση υποθαλάσσιου ηλεκτρικού καλωδίου που συνδέει Ελλάδα με Κύπρο.

Παράλληλα, λόγω της προσπάθειας επανεξοπλισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και της δυνατότητας συμμετοχής τρίτων χωρών σε αυτή, η οποία ήδη προβλέπεται κατά τον χρηματοδοτικό μηχανισμό SAFE, η TDTIB έχει την ευκαιρία να επεκταθεί περαιτέρω τόσο σε όγκο όσο και σε πολυπλοκότητα.

Το παρόν έγγραφο πολιτικής θα υποστηρίξει ότι η ευκαιρία αυτή για την TDTIB  θα πρέπει να απορριφθεί, τόσο βάσει της παρελθούσας συμπεριφοράς της Τουρκίας όσο και βάσει των αδιάσειστων αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τις τρέχουσες και μελλοντικές προτεραιότητες του καθεστώτος Ερντογάν.

Όπως και τα τελευταία σχεδόν εξήντα χρόνια, είναι σαφές ότι η σημερινή τουρκική ηγεσία δίνει προτεραιότητα στην άσκηση της στρατηγικής της αυτονομίας, η οποία διευκολύνεται από την TDTIB, και όχι στη συμμετοχή της TDTIB στην προσπάθεια επανεξοπλισμού της ΕΕ. Μια τέτοια ιεράρχηση καθιστά τη σχέση ανάμεσα στη TDTIB και την προσπάθεια επανεξοπλισμού της ΕΕ δομικά ασταθή και, ειδικότερα, ιδιαίτερα επιρρεπή σε διαταραχές.

Επιπλέον, η συμμετοχή της TDTIB στην προσπάθεια επανεξοπλισμού της ΕΕ, ενισχύοντας την ικανότητα της Τουρκίας να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου, διαβρώνει τις αρχές της συλλογικής ασφάλειας και, ως εκ τούτου, υπονομεύει την ικανότητα της ΕΕ να κινητοποιεί τους συλλογικούς πόρους που είναι απαραίτητοι για τη δική της στρατηγική αυτονομία.

Συνεπώς, η TDTIB ούτε μπορεί και ούτε θα πρέπει να συμμετάσχει στην προσπάθεια επανεξοπλισμού της ΕΕ.