Ο Alessandro Ieranò, Βοηθός Έρευνας στο Πρόγραμμα Νοτιοανατολικής Ευρώπης του ΕΛΙΑΜΕΠ, εξετάζει την αλληλεπίδραση μεταξύ των διαφορών στο πλαίσιο της διεύρυνσης της ΕΕ και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στο νέο του άρθρο για το Contemporary Southeast Europe.
Αντλώντας από την υπόθεση Μπελέρη και το συνεχιζόμενο βέτο της Ουγγαρίας στην Ουκρανία, παρατηρεί ότι, στο πλαίσιο διμερών διαφορών μεταξύ ενός κράτους-μέλους και ενός υποψήφιου προς ένταξη κράτους, η παράλυση της διεύρυνσης αποτελεί μια «χαμένη υπόθεση για όλους». Πάνω απ’ όλα, για τις εθνικές μειονότητες, οι οποίες κινδυνεύουν να βρεθούν παγιδευμένες στη διασταύρωση της πολιτικοποίησης και της ασφαλειοποίησης.
Όπως υποστηρίζει, αυτό οφείλεται στην έλλειψη εγγυήσεων και μηχανισμών εναλλακτικής επίλυσης διαφορών στο ισχύον πλαίσιο διεύρυνσης, γεγονός που έχει μετατρέψει το δικαίωμα βέτο από «ατομική» έσχατη επιλογή σε πρακτική ρουτίνας. Αυτό όχι μόνο επιτρέπει την πολιτικοποίηση των μειονοτήτων στις υποψήφιες χώρες —επιβαρύνοντας περαιτέρω τις διμερείς σχέσεις— αλλά και υπονομεύει τη διεύρυνση ακριβώς τη στιγμή που είναι περισσότερο αναγκαία.
Για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης, προτείνει ένα σύνολο συστάσεων πολιτικής που αποσκοπούν στην αποκατάσταση της αξιοπιστίας της υπόσχεσης της διεύρυνσης μέσω αμοιβαίων εγγυήσεων τόσο προς τα κράτη-μέλη όσο και προς τα υποψήφια προς ένταξη κράτη, ενώ ταυτόχρονα αποτρέπουν την ασφαλειοποίηση των εθνικών μειονοτήτων.
Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο εδώ.
Αναλυτές
