Περιφερειακές εξελίξεις και ελληνοτουρκικές σχέσεις

Την Τετάρτη, 10 Ιουνίου, το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) διοργάνωσε κλειστή συζήτηση με θέμα «Περιφερειακές εξελίξεις και ελληνοτουρκικές σχέσεις». Η συζήτηση επικεντρώθηκε στον τρόπο με τον οποίο ο πόλεμος στην Ουκρανία, καθώς και η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο, επηρεάζουν τις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και πώς οι δύο χώρες αξιολογούν τις ευκαιρίες και τους περιορισμούς που προκύπτουν από τις διεθνείς εξελίξεις.

Στο πλαίσιο αυτό, συζητήθηκαν διαφορετικές ερμηνείες της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και του τρόπου με τον οποίο η Άγκυρα επιδιώκει να ενισχύσει τον περιφερειακό της ρόλο και την επιρροή της, ιδίως στην Ανατολική Μεσόγειο και απέναντι στα κράτη της Μέσης Ανατολής.

Συζητήθηκε επίσης η θετική πορεία της Ελλάδας όσον αφορά στην ενίσχυση των αμυντικών της δυνατοτήτων, καθώς και η ανάγκη για περαιτέρω επένδυση σε διπλωματικές πρωτοβουλίες και στη διεύρυνση στρατηγικών συνεργασιών και συμμαχιών.

Αναδείχθηκε ακόμη η πιθανή μελλοντική διασύνδεση της ευρωπαϊκής και της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, υπογραμμίζοντας τον ρόλο που ενδέχεται να διαδραματίσει η Τουρκία στην ευρωπαϊκή άμυνα τα επόμενα χρόνια, καθώς και τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που δημιουργεί μια τέτοια εξέλιξη για την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον ρόλο του Κυπριακού ως κομβικού ζητήματος για την ευρύτερη ελληνοτουρκική ατζέντα. Συζητήθηκε κατά πόσο η απουσία προόδου στο Κυπριακό επηρεάζει τις δυνατότητες επίλυσης ή διαχείρισης άλλων διαφορών στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και η σημασία της διατήρησης ανοικτών διαύλων επικοινωνίας και διαλόγου.

Παράλληλα, αναδείχθηκε η διαφορετική δυναμική που παρουσιάζουν το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, με αρκετούς συμμετέχοντες να επισημαίνουν ότι οι δύο γεωγραφικοί χώροι δεν ταυτίζονται ως προς τα επίδικα ζητήματα, τις αντιλήψεις ασφάλειας και τις προοπτικές διαχείρισης των διαφορών.

Στο πλαίσιο αυτό έγινε αναφορά στον ρόλο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και του δημόσιου διαλόγου στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης στις δύο χώρες, καθώς και στην ανάγκη αποφυγής της κλιμάκωσης των εντάσεων και της δημιουργίας νέων τετελεσμένων.

Τέλος, η συζήτηση ανέδειξε το ευρύτερο ζήτημα της διαχείρισης των ελληνοτουρκικών σχέσεων σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιφερειακό περιβάλλον. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη υπέρβασης της λογικής δράσης–αντίδρασης και στη διερεύνηση πρωτοβουλιών που θα μπορούσαν να συμβάλουν στη διατήρηση της σταθερότητας, στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης και στη δημιουργία προϋποθέσεων για έναν πιο ουσιαστικό διάλογο στο μέλλον.