Στην εποχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκοσμιοποίησης όπου σαν το κύβο του Ρούμπικ, κάθε κίνηση ελλοχεύει συνέπειες για όλες τις πλευρές, τα έθνη κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλούνται να αναθεωρήσουν τον τρόπο προσδιορισμού του εθνικού συμφέροντος και τη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής τους. Στο βιβλίο του, Από το «Εγώ» στο «Εμείς» : Εξωτερική πολιτική στην εποχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Παγκοσμιοποίησης, ο Αλέξανδρος Γιαννής παρατηρεί ότι το πρώτο βήμα στην αντιμετώπιση υπερεθνικών προκλήσεων -η τρομοκρατία, η μετανάστευση, η φτώχεια, η κλιματική αλλαγή- είναι η υπέρβαση από το «εγώ» στο «εμείς». Μπαίνοντας κατά τον τρόπο αυτό στην πορεία δημιουργίας ενός «ευρωπαϊκού raison d’etat» που θα συμπληρώνει χωρίς να ακυρώνει το εθνικό συμφέρον. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο παγκόσμιο παράγοντα θέτοντας τη διαχείριση της παγκοσμιοποίησης σαν κεντρικό στόχο. Μια ισχυρή Ευρώπη όμως χρειάζεται μία υπερεθνική ευρωπαϊκή πολιτική κόβοντας τον ομφάλιο λώρο της ομόφωνης λήψης αποφάσεων ολοκληρώνοντας έτσι και την υπέρβαση από το «εγώ» στο «εμείς».