Με 12.7 % έλλειμα για το 2009, η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη με διψήφιο έλλειμμα. Όμως, τα μεγάλα ελλείμματα και το χρέος, συνδυασμένα με κακοδιαχείριση και έλλειψη αξιοπιστίας έχουν παράγει στην ελληνική περίπτωση ένα εκρηκτικό μείγμα. Στο πλαίσιο ενός ανεξέλεγκτου παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, ο αποσταθεροποιητικός παράγοντας της κερδοσκοπίας της αγοράς των ασφαλιστικών συμβολαίων κρατικών χρεογράφων (CDS) έχει επηρεάσει και άλλα ευάλωτα μέλη της ευρωζώνης, με αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του ευρώ. Ενώ την πρωταρχική ευθύνη για την αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος έχει η Ελλάδα και σίγουρα τα μέτρα θα είναι επώδυνα για τα επόμενα τρία χρόνια, μία αξιόπιστη πολιτική ηγεσία θα είναι το κλειδί όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της. Η απόσειση ευθυνών ή η αναποφασιστικότητα και η έλλειψη αλληλεγγύης μπορεί να είναι επικίνδυνα για την Ελλάδα και προοπτικά για το ευρώ και το ευρωπαϊκό σύστημα εν γένει. Η κρίση του χρέους της Ελλάδας μπορεί να είναι προάγγελος αυτών που πρόκειται να ακολουθήσουν παντού όπως θα μεγαλώνει το δημόσιο χρέος, ένα παράγωγο της  κρίσης και το ίδιο. Τώρα είναι η ώρα να αποκτήσει το ευρώ ισχυρά θεμέλια. Τα χρειαζόμασταν χτες, όχι το 2020. Ενώ πρόκειται για ένα δύσκολο εγχείρημα και οι πολιτικές πιθανότητες είναι εναντίον του, η ΕΕ και το Ευρώ αποτελούν χειροπιαστές αποδείξεις πως εμείς, οι Ευρωπαίοι, το έχουμε ξανακάνει.

Το πλήρες κείμενο διαθέσιμο μόνο στα αγγλικά.

To ίδρυμα Notre Europe, το Egmont, το Ινστιτούτο Elcano και το GKI διοργάνωσαν στις 4 Μαρτίου 2010 την εναρκτήρια εκδήλωση της Eκθεσης TGAE ΙΙ (“Think Global – Act European”). Η έκθεση TGAE ΙΙ προετοιμάστηκε υπό την αιγίδα του ιδρύματος Notre Europe με στόχο την υποβολή συστάσεων στην τρέχουσα τριάδα της Προεδρίας της ΕΕ που περιλαμβάνει την Ισπανία, το Βέλγιο και την Ουγγαρία (Ιανουάριος 2010 – Ιούνιος 2011). Το ΕΛΙΑΜΕΠ, σε συνεργασία με 13 ακόμα ευρωπαϊκές δεξαμενές σκέψης συμμετέχει στο πρόγραμμα “Think Global – Act European” (TGAE) και έχει συνεισφέρει στην τελική έκθεση με τρία άρθρα:

Ρουμπίνη Γρώπα, Ενσωματώνοντας τις προτεραιότητες για την ειρήνη, την ασφάλεια και το περιβάλλον στις Πολιτικές Αναπτυξιακής Συνεργασίας της ΕΕ.

Ιωάννης Ν. Γρηγοριάδης, Το σχέδιο Nabucco: Επιπτώσεις στην Επισκόπηση της Ενεργειακής Στρατηγικής της ΕΕ.

Φιλίππα Χατζησταύρου, Ο καταμερισμός των αρμοδιοτήτων στη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη: Προτάσεις για καλύτερη χάραξη πολιτικής.

Το τελικό πρόγραμμα της εναρκτήριας εκδήλωσης περιελάμβανε δύο πάνελ για «Τις προτεραιότητες εφαρμογής της Συνθήκης της Λισαβώνας  για την αύξηση της αποδοτικότητας της ΕΕ» και «ΕΕ 2020: νέες συνεργίες μεταξύ των οικονομικών, περιβαλλοντικών και κοινωνικών πολιτικών». Η ατζέντα επικεντρώθηκε μεταξύ άλλων στα ζητήματα του νέου ρόλου της τριάδας της Προεδρίας, στις κοινές προγραμματικές προτεραιότητες, τα θέματα της αλλαγής του κλίματος και στη στρατηγική μετά τη Λισαβόνα (EE 2020).